حســـــــــــــین«ع»،همـــــدم تنهایی من
هرچه می خواهد دل تنگت بگو
اینبار از شهری دورتر برایتان یا بهتر بگویم اول برای دل خودم مینویسم و سپس اگر لطف شما شامل حالم شد کلماتم را با چشمانتان آشنا میکنم. برای ادامه خدمت به مدت ۴۵ روز به شهر زیبای اصفهان آمدم و در این شهر ساکن هستم و امروز که قسمت شد و کافی نت اومدم ناخود آگاه چند خطی حتی حقیر نوشتم.خدا رو شکر روزهای بدی نیست روزها کلاس درس و عصر ها خیابون گردی و بازدید آثار زیبای اصفهان. امسال اولین سالی بود در ایام شهادت حضرت زهرا این بانوی بزرگوار که اسلام و نبوت و امامت مدیون از خود گذشتگی این خانم بود حضور نداشتم و جز اندکی مجال برای عزاداری برای نامردی هایی که با عزیزان اسلام و مادر همه ما شد پیدا نکردم اگر در این ایام قطره اشکی برای حضرتش ریختید من رو هم دعا کنید. راستی دعا کنید دیگه بقیه خدمتم رو تهران باشم و در کنار شما خوبان. در پایان از همه دوستانی که فرصت نکردم به وبلاگهاشون سر بزنم عذر خواهی می کنم و امیدوارم این را حمل بر بی توجهی به آنان ندادند و از کسانی هم که بهم در ایم مدت سر زدند کمال تشکر رو دارم. تا شروعی دیگر بدرود..
| |
ارباب میگسار چو گرداند باده را/هرکس به قدر معرفتش جام را گرفت
وقتی که عقل درد جهان را دوا نکرد/بانی عشق آمد و کار خدا گرفت
زنجیر عقل پاره شد و دانه دانه ریخت/زنجیر عشق هر دل دیوانه را گرفت
روز ازل که خانه دل میفروختند/دلهای ما قواله ای از کربلا گرفت
