سلام دوستان. خوب بالاخره وقت آن رسید که از بحث گذشته  به کمک نظرات شما خوبان نتیجه ای که به درد همه بخورد رابدست بیاوریم.

نظرات برای من خیلی جالب بود و همه ، چیز هایی رو اشاره کردند که متاسفانه یا گم شده و یا دارد کم رنگ میشود و من هم با آن نظرات کاملا موافق هستم.

 مهم ترین چیز در باره علت خستگی، نا امیدی ، و شکست که اکثرا به آن اشاره کردند فراموش شدن یا به نظر بعضی ها کمرنگ شدن خدا در زندگی هاست. حتی دیگه یه نماز خشک و خالی هم نمیخونیم از خدا دور شدیم چون اعتقاد داریم خدا بعضی وقت ها جلوی بعضی کار های مارو میگیره چون معتقدیم خدا مانع آزادی ما میشود. همیشه در زندگی روزمره وقتی با مشکلی روبرو میشویم آخرین کاری که میکنیم میگویم خدا کمک کن، چرا از اول با خدا نباشیم؟ چرا خدا می فرماید:( هرگاه بنده اي مرا مي خواند آن چنان به سخنان او گوش مي دهم كه انگار بنده و آفريده اي جز او ندارم اما شگفتا بنده ام همه را طوري مي خواند كه انگار همه خداي اويند جز من)؟

دوستمون باران حرف قشنگی زد (وقتی کسی خدا رو فراموش میکنه در واقع خودش رو فراموش کرده و زندگی رو بیهوده فرض می کنه,چون دیگه هیچ کلی وجود نداره و دیگه امیدش رو از دست می ده و بدون امید هیچ کسی زنده نمی مونه.) به نظر من که جز این دلیل دیگه ای وجود نداره وقتی دلایل بعد رو برسی کردیم میفهمیم که باز بر میگرده به خدا. رفقا مشکل ما جوان ها اینه که دین رو کنار گذاشتیم و شخص دین دار رو فردی امل و عقب افتاده میدونیم و برای همینه که تا اذان پخش میشود تلویزیون رو خاموش میکنیم ، قرآن رو وسیله ای در ختم و عزاداری میدونیم و وسیله ای برای سفره عقد. بعضی هامون اعتقادی به امام زمان نداریم و ظهور او رو و این که هر لحظه در کنار ما و بیننده اعمال ما است رو قبول نداریم. دوستان من اهل شعار و خود نمایی نیستم من به همه این حرفهایی که میزنم رسیدم و تا قبل از رسیدن به این حرفها گشته خوبی نداشتم و همه این چیز ها رو لمس کردم(خواستید در بارش خصوصی بحث میکنیم ).مینا:(  اگه ادم به خدا اعتقاد داشته باشه هیچوقت احساس تنهایی و ناامیدی نمیکنه نا امیدی وقتی میاد سراغ انسان که خدا رو فراموش کنه). دوستان پیشنهاد من برای این موضوع اینه که با خدا باشیم، خواندن نماز وقت چندانی نمیگیره و روزی 4 صفحه از معنای قرآن رو بخوانیم چون خیلی از مشکلات ما راه حلش در قرآن بیان شده است.

دومین مسئله هدف هست. برای آینده خود هدفی نداریم نه به ازدواجمون فکر میکنیم نه به درس خوندنمون نه کار کردنمون. آیا معیار های انتخاب همسرمون رو میدانیم؟ برای فردای خود برنامه ای داریم؟ یا اصلا به مرگ فکر کرده ایم؟  

ومسئله آخر و یکی از مهمترین آن، دوستی های خیابانی است که بعضی ها اسمش رو  گذاشتند عشق و به قول باران با اولین "دوستت دارمی"که می شنون یه جورایی عاشق میشوند. علیرضا میگه:( وقتی معلم پرسيد عشق چند بخشه؟ زود دستمو بالا بردم گفتم يک بخش، اما از وقتی تورو شناختم فهميدم عشق 3 بخشه: اتشه ديدنه تو… شوقه با تو بودن… و اندوهه بی تو بودن!) ما این طوری شدیم و فکر میکنیم عشق یه بخش هست.و از این دوستی ها بیشتر دختر ها آسیب میبینند چون موجوداتی احساساتی هستند و این طبیعت آنها هست ولی دوستان من این دوستی ها برای کی سود داشته ؟ من مخالف سرسخت این قضیه هستم که در این دوستی ها عشق جایی داشته باشه و معتقدم همش هوس است مگر میشود دو عاشق همدیگر رو رها کنند؟ ولی هوس وقتی ارضا شد به سراغ کسی دیگر میرود. چرا باید ما پسر ها انقدر زیاده روی کنیم و مزاحمت ایجاد کنیم که از جانب دختر ها موجوداتی هیز و نامرد خوانده بشیم که باعث نفرت باشیم. چرا باید دختر ها به این راحتی خود رو کنار یه پسر در خیابان یا گاهی در آغوش پسر ها قرار بدهند؟ چرا دختر ها باید از روی سادگی و احساس پاکشون ضربه بخورند. باور کنید امروزه در جامعه ما دختر مثل برده دوران قدیم شده و فقط برای استفاده بکار میروند. نمیدونم چند تا از شما نمایشگاه رایانه که تازه تموم شد رو سر زدید. آنجا دختر ها رو به شکل ها و با لباس های مختلف جلوی غرفه ها گذاشته بودند تا بوسیله آنها مشتری جذب کنند. آیا ارزش یک دختر این هست؟ چرا بعضی ها شخصیت و ارزش خود را فرا موش کردند؟ اگر پسر ها در دوستی خیابانی نا مرد و بی وفا و دورو هستند و میبینید که دختر ها از آنها ضربه خوردند و یا بعضی ها خود کشی کردند خوب با آنها دوستی نکنید. میلاد راست میگه که:(هيچگاه نگذار در کوهپايه هاي عشق کسي دستت را بگيرد که احساس ميکني در ارتفاعات آنرا رها خواهد کرد.)

به نظر من همه چیز از خود ما شروع میشه اگه ما اجازه ندیم کسی به ما بی وفایی نمیکنه دیگه فیلمی از کسی پخش نمیشه از کسی سوء استفاده نمیشه و کسی هم خود کشی نمیکنه.

و اینکه باز به همون میرسیم که خدا توی زندگی هامون کمرنگ شده.

بیاییم عشق ها و احساساتمون رو برای شریک زندگی که تا آخر عمر با ما هست خرج کنیم و به این فکر کنیم که دیگه دختر و پسری که با کسی دوستی نداشتند و در کنار غریبه عشق را به بازی نگرفته باشند کم شده!!!

در پایان از دوستانم که نظر دادند:(علیرضا-مونامی-رها-بانوی شرقی-ستایش- باران-مینا- خسته دل-رامین-میلاد-غزل)تشکر کنم و خیلی خوشحالم که با شما خوبان آشنا شدم.